วันอาทิตย์ที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2556

วันเกิดปีนี้ 2556

โชคดี อย่างหนึ่ง ที่วันเกิดของฉัน ใกล้กับวันพ่อ และแถมวันเกิดพ่อของตัวเอง แถมโชคดี ที่มันตรงกับงานงิ้ว (เป็นเทศกาลประจำปีที่บ้าน)

เนื่องจาก พึ่งเปียแชร์มาได้ บวกกับ ได้เงินจากค่าเขียนเว็บเล็กน้อย วันพฤหัสบดี วันที่ 5 จึงเดินเตร็ดแตร่ด

เป้าหมายคือ เดินซื้อหาของขวัญกลับบ้าน เดินไปเรื่อยๆ เจอนาฬิกาเรือนหนึ่งรู้สึกถูกใจ จึงได้ทำการสอบถามกับพนักงาน ทราบว่ามีราคา มูลล่า 3990 บาท เนี้ยคือราคาที่มันบอกว่า เป็นส่วนแล้ว 

แต่เนื่องตอนนี้ทำงานแล้ว และปีนี้ รู้สึกเหมือนเราไม่ได้ให้อะไรพ่อเลย จึงซื้อเรือนนี้ กลับบ้าน เป็นของขวัญ

และจากนั้น เดินไป วัตสัน เดินหาวิตามินซี ซื้อ อีกสองขวด ให้แม่ขวดหนึ่ง พ่อขวดหนึ่ง ขวดละ 150 เม็ด

และแล้ว วันศุกร์ เวลาเลิกงานก็มาถึง ก็ตรงไปหมอชิตทันที กลับบ้าน ไปถึงบ้านกฌราวๆ ตี หนึ่ง

ตื่นขึ้นมา วันเสาร์ ก็ตรงกับวันแห่ จะมีการเดินขนวบกัน แห่สิงโต มังกร เอ็งกอ และอีกหลายๆอย่าง 

ฉันใช้เวลาวันเสาร์ ช่วงเช้า ถึงกลางวัน กับแม่ และน้องสาว เดินเที่ยวดูเขาแห่ จากนั้นตรงบ่าย ก็ไปหาพ่อ เอานาฬิกาไปให้ (เป็นของขวัญชิ้นแรก ที่เราซื้อแล้วมีมูลค่ามากขนาดนี้ ปกติทำเองกับมือ) และวิตมินซี ไปให้ แต่ไม่ว่าเราให้อะไร พ่อก็ดีใจหมดละ แต่ชิ้นนี้ ดูเหมือนจะดีใจเป็นพิเศษ ก็ แหม๋ คุยโม้ ไม่หยุด 555 รู้สึกดีแหะ

จากนั้นก็ช่วยทำขนมจีน ปลอกผลไม้ ให้กิน นั้งเล่นพูดคุย พอตกมืด ก็ไปดูแห่ เดินเล่นในงาน (นั้งรถไฟเหาะ ของเด็กน้อยด้วย สนุกดีเหมือนกัน อิอิ ชอบ) หมดไปอีกวันหนึ่ง 

วันอาทิตย์ ก็เอาเงินให้ตากับยา คนละ ห้าร้อย หกร้อย บอกว่าเป็นค่าขนม (ก็ตอนนี้ เรามีให้ได้แค่นี้ตอนนี้เท่านั้นเอง) แค่นี้ ตากะยาย ก็ยิ้มมีความสุขละ และมาที่บ้านแฟนแม่ ที่บ้านแฟนแม่ มีงานบุญพอดี ก็จะมีเบียร์ เหล้า มีพระมาสวด เราก็ตื่นไปช่วยเขาจัดโน่น นี่ นิดหน่อย เสร็จก็ลงมาข้างล้าง ฟังพระสวด พอพระสวดเสร็จ ก็เดินไปหยิบ เบียร์มา สองขวด นั้งกิน  แล้วก็บอกแม่ว่า อยากได้อะไร เดะซื้อให้ แม่บอกว่าอยากได้แหวน พอตกบ่ายก็ช่วยกันไปซื้อแหวน และก็กลับมานั้งกินต่อถึงเย็น เมาครับ ไม่เมาได้ไง ตั้งแต่เช้า ยั้นเย็น 555 สะใจ

จากนั้นตีสอง ก็ขึ้นรถมากรุงเทพ ถึงวันจันทร์เช้าตีห้า ตรงกับวันเกิดพอดี ก็นั้งแท็กซี ไปเจอกันคนที่รักสักหน่อย ปกติที่บริษัทวันเกิดจะได้หยุดหนึ่งวัน แต่วันเกิดเราโดนหักไปกับ วัยมาสายหมดละ วันนั้นเลยต้องมาทำงาน  555 

สรุปแล้ว วันเกิดปีนี้ คือ
ได้ซื้อนาฬิกาให้พ่อเป็นของขวัญ
ได้ซื้อแหวนทองให้แม่ หนึ่งสลึง
ให้พ่อใหญ่ แม่ใหญ่ (อ้อ ตากะยาย เราเรียกว่า พ่อใหญ่ แม่ใหญ่) เป็นนค่าขนม
ใช่ละ วันที่เดินเล่นงานงิ้วกับน้อง ซื้อหมวกให้น้อง หนึ่งใบ

ส่วนตัวเรา เมาครับ และได้อยู่กับคนที่เรารักในวันเกิด แค่นี้ก็มีความสุขละ

ส่วนของขวัญ ก็ความรักจากคนที่เราไง มันดีเยี่ยมมาก วิเศษ กว่าสิ่งไหนๆ ได้ทำให้คนที่เรารักมีความสุข มันโคตรดีอ่ะ 

อ้อ มีเพื่อนจำวันเกิดด้วยมาอวยพรในเฟชร ดีใจแหะ แม้จะ ห้า หกคนก็เหอะ 

และได้ตัดสินใจ เรื่องราว ได้เรื่อง 

และที่ลงมือทำไปแล้วคือ 

การตัดสินเรื่องความรัก ... " เมื่อคนที่เรารัก เขาไม่ได้รักเราเพียงคนเดียว เราก็ควรปล่อยมือ สังเกตุจากพฤติกรรม สิ่งที่ทำ สิ่งที่พูด และได้บอกเป็นที่เรียบร้อย ว่า สิ้นปีเราคงต้องเลิกกัน (เลิกตอนนี้ไม่ได้ ทำใจไม่ทัน ให้เวลาตัวเองหน่อย :'( คิดแล้วก็เศร้า)"

และก่อนกลับบ้าน จะต้องอัพเว็บอาหาร ก็อาหารที่บ้านเราทำขายนั่นแระ ถ้าฝั่งแม่ ก็อาหารตามสั่ง ฝั่งพ่อ ก็ ขนมจีน  (ช่วยเรามาเยี่ยมชมด้วยน่า)

และต้องตามเรื่องการทำขนมจีนอบแห้ง ให้สำเร็จว่ามันต้องทำอย่างไร ใช้ต้นเท่าไร (แต่ตอนนี้ยังไม่มีสักบาท 555 แต่สืบไว้ก่อน เพื่อทำได้)

จากนั้น เมื่อเปียแชร์หมด ก็จะลองทำ โอสต์ดิ้ง มีให้เช่า ทั้งรายเดือน และรายปี (ช่วยมาอุดหนุนด้วยน่า) อันนี้ คงประมาณ กลางถึงปลายปี ถึงจะเริ่มได้ เพราะต้องเคลีย์เปียแชร์ก่อน

แต่ที่มันต้องเสร็จคือ jPhoto On Web มันต้องเสร็จ ภายใน มีนาคม 2557 นี้

และก็เว็บของตัวเอง เอาไว้วางโปรแกรมขาย กับมีบล็อก ค่อยพูดคุยกัน แนะนำตัวเอง เป็นบทความ โน่นนี้นั้น แล้วแต่ อารมณ์ช่วงนั้น

อ้อ ต้องไปซื้อกองทุนด้วย อันนี้ไปถามที่ธนาคารละ แต่วันนั้น เป็นหยุด เขาไม่ขาย แป๋วววว เงินก้อนนั้นหมดทันที ไปกับค่ารถ ค่ากิน แต่ไม่เป็นไร  เก็บ เอามาลงทุนใหม่ได้ ไม่ยาก 555

และแล้ววันเกิดปีนี้ ก็ผ่านพ้นไป [แก่ขึ้นแล้วสิ 555] และอีกไม่กี่วัน ก็จะสิ้นปี และเข้าสู่ใหม่แล้ว

คุณได้ทำอะไรบ้างยัง

สำหรับเรา ได้ทำ และวางแผนที่จะทำสำหรับปีหน้าแล้ว อิอิ 

รู้สึกท้าทายดี เริมสนุก กับเป้าหมายของตัวเอง !!

ผลสรุปของตอนนี้ คือ เป๋าแห้ง อกหัก กินมาม่า ไปตามสไลต์ ฮ่าๆ

Supattra Buarod
22 Dec 2013

วันศุกร์ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556

เฝ้ารอค่ามาม่า



เว็บไซต์องค์กรธรรมดา สามารถเปลี่ยนภาษาไทย ไว้อัพขึ้นโฮสต์ แล้วเดะจะเข้าลิงค์มาให้ชมกัน

ณ เวลานี้ รอค่าทำเว็บอยู่ 555

วันพฤหัสบดีที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556

Thaiware อนุมัติ jPhoto@2013



กีสสสสส มะวานเอา jPhoto ลง Thaiware วันนี้เค้าอนุมัติเลย ดีใจ 555 อวดๆๆ

ตามลิงค์เลย

http://software.thaiware.com/11603-jPhoto-2013.html

jPhoto@2013

jPhoto@2013

พบกับรูปแบบหน้าตาของ jPhoto@2013 โปแกรม Desktop สำหรับบริหารจัดการร้านถ่ายรูป ปริ้นรูป หน้าร้าน มีส่วนคำนวณ และการจัดการข้อมูลต่างๆที่เกี่ยวข้อง รวบทั้งเรียกดูรายงาน

โปรแกรมตัวนี้ ได้ทำการต่อยอด จากที่ไปอบรม java คราวก่อนเมื่อนานพอสมควร ตอนนั้นใช้ netbaens ซึ่งการจัดวางที่หน้าจอยาก (พอคลิกเลื่อนตรงโน่น ตรงนี้เลื่อน) เลยต่อยอดและเพิ่ม เป็นอย่างที่เห็นด้วย ecplices

ตัวนี้ เป็นเวอร์ชันทดลองใช้ฟรี 30 วัน แต่ถ้า ใช้งานแล้วติดใจ ก็ช่วยกันอุดหนุนบ้างสักน้อยก็ดีนะจ๊ะ ตัวนี้ขายอยู่ที่ราคา 590 บาท ถือว่าไม่แพง พอให้คนเขียนได้ค่าขนมกับมาม่าบ้าง คาดหวังไว้ว่า น่าจะขายได้บ้างละน่า จริงไหม สักคน สองคน สาม สี่ ห้า ไปเรื่อยๆ จริงไหม 555

สามารถดาว์นโหลดจากลิงค์ : https://sourceforge.net/projects/programsalesofshop/  

แล้วพบกันใหม่ ในเวอร์ชันต่อไป หรือ โปรแกรมต่อไป 

และได้นำหน้าจอโปรแกรมมาให้ชมกัน เรียกน้ำย่อย 































By : Supattra Buarod   date : 5/12/13

วันพฤหัสบดีที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2556

วางแผนเป้าหมาย 2014 คราวๆ

นี้มันก็เดือนตุลาคมแล้วสินะ อีกสองเดือนก็สิ้นปี แล้วก็ย่างเข้าปีใหม่แล้ว มาวางแผนดีกว่า ว่าปีหน้าเราจะทำอะไรบ้าง (สำหรับเราที่ทำอะไรช้า ก็คงต้องวางแต่เนิ่นๆ ไม่เช่นนั้น จะหาข้ออ้างโอ้เอ้ ทำให้ไม่ได้ทำตามแผน)

แล้วสิ้นปี 2014 มาดูกันว่าทำได้ครบไหม สู้ๆ

เป้าหมายฝึกฝนและพัฒนาตนเอง
  1. jShop V2 @2014  On Web
  2. jPhoto V2 @2014 On Web
  3. TMS  V2 @2014 On Web
  4. Web ของตัวเอง ทำเว็บบล็อกของตัวเองไว้บันทึกอะไรต่างๆ และอัพโหลดโปรแกรมที่เคยทำไว้แล้วอัพโหลดขึ้นโฮตส์
  5. Web Kanomjeen เว็บแนะนำโปรโมตร้านขายขนมจีนของพ่อเรา
  6. App Expense เป็นแอปบัญชีรายรับรายจ่าย โดยจะมีเงินฝาก และ หนี้ แยกออกมาให้เห็นว่า มีรายรับเท่าไร ใช้อะไรไปบ้าง นำเงินไปเก็บเท่าไร และมีเงินเก็บเท่าไร นำไปใช้หนีเท่าไร และมียอดหนี้คงเหลือเท่าไร
  7. ศึกษา android พัฒนาแอฟขึ้นมา
  8. ศึกษา IOS พัฒนาแอฟขึ้นมา
  9. นำเงินแชร์ไปเล่นกองทุน และนำที่ได้จากกองทุนไปเล่นหุ้น (ต้องเริ่มศึกษา)
  10. หาความรู้เพิ่มเติม 
    1. หนังสือ
    2. คอร์ด
    3. CD
    4. WEB
เป้าหมายให้รางวัลตัวเอง
  1. ไปเที่ยวเหนือ ขึ้นดอยกางเต็น ฤดูหนาว
  2. ไปทะเล ฤดูร้อน
  3. ซื้อโน๊ตบุ๊คเครื่องใหม่
  4. หัดว่ายน้ำ 
สิ่งที่ต้องทำให้สำเร็จ
  1. เคลียหนี้บัตรให้หมด และห้ามไปทำ หรือกดมาอีก
  2. อยากสร้างบ้านจัง (เห้อ แต่เอาไว้ก่อนดีกว่า ขอเอาเงินไปหมุนเงินก่อนดีกว่า เพราะอะไรๆก็ยังไม่มั่งคง คืนฝืนไป คงจะไม่ดี แต่ถ้าพอจะทำได้ก็จะทำ) 

ความคาดหวัง

  1. งานประจำที่อยู่เงินเดือนจะขึ้น หรือมีอะไรที่ดีกว่านี้ (ไม่เช่นนั้นอดตาย ท่าจะไม่ไหว เพราะเราต้องการเก็บเงินสักก้อน ก่อนที่จะถูกเขาไล่ออก หรือต้องเนรเทศตัวเองออกมา เพื่อนำเงินไปสนองความต้องการของตัวเอง อีกมากมาย ถ้าบอกว่า เอาโปรแกรมไปขายดิ ขายอยู่ แต่ไม่มีคนซื้อ นิ 555 แต่เดะมันคงมี)


บอกกับตัวเอง อย่ายอมแพ้ ทำไปเรื่อยๆ หนทางครั้งนี้ยังอีกยาวไกล เนี้ยมันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

ลุย ลุย !!!

Supattra Buarod
31/10/13

วันอังคารที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2556

ผู้ชายวิเศษ

วันเสาร์ที่ 5 ตุลาคม 2556 กลับบ้านรอบนี้

มันทำให้พ่อถึงขนาดต้องพูดว่า "ส้ม ทำไมหนูไม่รักตัวเองเลย"

เพียงเพราะ พ่อมาจับที่แขน แล้วสะดุดก้อนเนื้อ เล็กๆ เล็กจริงๆน่า แต่ถ้าสังเกตุมันก็มองเห็น

พ่อก็ถามมาว่า "ส้มเป็นอะไรอ่ะ เป็นมานานยัง ไปตรวจยัง "

เราก็ตอบกลับไปว่า "มันก็เป็นอย่างงี้สักพักหนึ่งแล้ว ยังไม่ได้ไปตรวจ"

พ่อก็สั่งมาทันทีว่า "เดะไปหาหมอเลย ไปวันนี้เลย"

เราก็บอกไปว่า "ใจเย็นๆ เดะค่อยไป เดะช่วยขายของเสร็จก่อน"

พอตกบ่าย เราก็ไปหาพ่ออีก

พ่อก็ถามมาว่า "ไปหาหมอยัง"

เราก็ตอบกลับไปว่า "ยัง เดะรอให้วันหยุดหลายๆวันก่อน เนี้ยมันจะหมดวันแล้ว เดะพรุ่งนี้ก็กลับไปทำงานแล้ว ไม่มีเวลา"

พ่อบอกว่า "ไปหาเลย ลาหยุดไปหาหมอเลย"

เราก็นิ่ง...

พ่อก็บอกต่อว่า "ทำไมหนูไม่รักตัวเองเลยเนี้ย พ่อใจไม่ดีเลย รู้ไหม มันอาจจะกลายเป็นก่อนเนื้อมะเร็งก็ได้"

โหยย เราคิด ตัวเราเอง เรายังไม่วิตก ไม่เครียด ไม่รู้สึกอะไรขนาดนั้นเลย เนี้ยเราทำให้พ่อต้องพูดแบบนี้ อีกครั้งหรือนี้

[ก่อนหน้านี้ ก็มีเป็นหวัด เจ็บคอ จนไม่มีเสียง ไม่มีแรง โดนพ่อ กับแม่ ลาตัวจากที่ฝึกงาน พาไปหาหมอ แล้วก็พูดทำนองนี้
แล้วก็มีตอนนี้ทำงานพิเศษ ตอนนั้นออกนอกสถานที่บ่อย อากาศ ฝุ่น แมลง ความเครียด โรครภูมิแพ้ก็กำเริบ เป็นผื่นทั้งตัว พุพอง ที่แขน ขา คอ  พอวันหยุด กลับไปบ้าน ก็โดนว่าทำนองเดิม และลาตัวไปหาหมออีก พวกผดผื่น พุพอง ปัจจุบันยังเป็นแผลเป็นอยู่เลย 555
 ]

ในที่สุด ก็ต้องไปหาหมอ ให้หมอตรวจ แล้วโทรไปรายงานว่า เป็นแค่ ชีสต์ไม่กลายพันธ์ วิธีรักษา  ก็ผ่าออก ไม่ต้องรีบร้อน เดะค่อยกลับมาผ่าตอนช่ววงวันหยุดเยอะๆก็ไม่เป็นไร

เห้อ ... พอมานั้ง คิดๆดู ในโลกนี้ จะมีผู้ชายคนไหน ที่รัก หวังดีและเป็นหวงเรา ไม่เคยคิดที่จะทำให้เราเสียใจ ให้อภัยในความผิดทุกกรณี เท่าผู้ชายไหม คงไม่มีหรอก คงไม่มีจริงๆ

ดีใจจัง ที่มีพ่อที่แสนดีขนาดนี้ ถึงใครๆอาจจะบอกหรือมองว่าไม่ดี แต่สำหรับเรา พ่อเนี้ยแระ ดีสุดแล้ว วิเศษที่สุด

และในโลกใบนี้คงจะมีผู้ชายคนนี้คนเดียว ที่เราจะรักเขาได้มากขนาดนี้

...

กลับบ้านทีไร ก็จะถาม มีคนมาจีบบ้างไหมลูก

ตอบกลับไปดังๆว่า ไม่มีหรอก เพราะชาตินี้ คงได้ขึ้นคาน ไม่มีคนอยากแต่ง หรือให้แต่งด้วยหรอก 555

พ่อบอกว่าดีแล้ว ถึงตอนนั้น มาอยู่กลับพ่อนะ


หนูรักพ่อนะ ...

เมื่อถึงเวลา ส้มมีบ้านเป็นของตัวเองเมื่อไร เมื่อถึงตอนนั้น ถ้าพ่อไม่รู้จะอยู่กับใคร มาอยู่กับส้มได้นะ 

แต่วันนี้ ส้มไม่ถอยหลังกลับแน่ ยังไงก็ไม่กลับแน่ ดังนั้น ขอให้รอก่อน

และวันนั้น ส้มจะทำให้เรา อยู่กันให้ครบให้ได้ อย่างน้อยก็อยุ่ภายในรั่วเดียวกัน

สู้ๆ ส้ม เจ้าทำได้แน่


วันพฤหัสบดีที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2556

เกมส์โรงเรียนชีวิต


เกมส์โรงเรียนชีวิต ณ ที่แห่งนี้...สอนและทำให้เรา เกิดคำถามในใจว่า
.
.
.
อิสระของเจ้าหายไปไหน

อยากไปไหน ทำไมไม่ได้ไป

อยากทำอะไร ทำไมไม่ได้ทำ

ทำไมต้องยอมให้ใครๆ มาบังคับ ให้ทำโน่น นี่ นั้นด้วย

ทำไมต้องยอมทำ ในสิ่งที่ไม่ใช่เราด้วย

ทำไมต้องยอม ถ้าเราไม่ผิด ทำไมเราถึงเถียงไม่ได้

ทำไมแค่ทำผิด เรื่องนี้ ทำไมต้องโยนกันไปมา แค่ยอมรับผิดในสิ่งที่ตัวเองทำ มันจะยากมากหรอ

ทำไมเราต้องรับผิด รับผิดชอบ ที่เขาโยนมาให้

ทั้งหมดนี้มันเพื่ออะไร มันใช่ตัวเราไหม เนี้ยเรากำลังทำอะไร มันใช่สิ่งที่เราคาดฝันไว้ไหม แล้วจริงๆเราฝันถึงอะไร เรารู้คำตอบของตัวเราเองหรือยัง ถ้ารู้แล้ว ทำไมถึงต้องมาหยุดทนอยู่ตรงนี้

นั้นก็เพราะ เรากำลังเรียนอยู่ในโรงเรียน ที่มีชื่อว่า โรงเรียนชีวิต เรากำลังเล่นเกมส์ ที่มีตัวเราเอง เป็นสิ่งเดิมพัน และนี้มันเป็น บทเรียนบทหนึ่ง เป็นเพียงด่านๆหนึ่ง ที่เราจะเราต้องเรียนรู้ ก้าวผ่าน ฝึกฝนและอดทน เพราะทุกๆบทเรียน ทุกด่านๆด่าน มันจะยากและท้าทายมากขึ้น และเมื่อเราผ่านด่านแต่ละด่าน ผ่านบททดสอบแต่ละ เราก็จะเข้มแข็ง และเข้าใจโลกใบนี้ เข้าใจคนมากขึ้นเรื่อยๆ

ความจริงแล้ว เราต้องขอบคุณ อุปสรรคทุกอุปสรรค ปัญหาทุกอย่าง และผู้คนมากมายที่เข้ามาในชีวิตเรา มาช่วยสอน แต่งแต้มสีสันในชีวิตเรา

เพราะเมื่อถึงวันหนึ่ง เราจะต้องอยู่บนจุดหนึ่ง ที่เราต้องแบกรับภาระทั้งหมดไว้ เราจะเข้าใจและผ่านมันไปได้อย่างง่ายดาย

เอ๋ จะมีใคครเขาคิดเยอะแบบเราไหมเนี้ย หรือเขาแค่ตั้งใจทำงาน ให้ได้เงิน ให้ตำแหน่งขึ้น และถ้าถูกไล่ออก เขาก็แค่หางานใหม่ทำ และตั้งใจทำงาน ให้ได้เงิน โบนัส และตำแหน่ง

อืมมม ... หรือเพราะเรา คิดว่า ไม่ได้เกิดมา เพียงเพราะว่า จะหยุดอยู่ตรงนี้ หรือ ยอมแพ้สิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาสักหน่อย เรารู้เพียงว่า ตรงนี้ มันใช่ตัวเรา ไม่ใช่ที่ที่เราจะอยู่ตลอดไป

ค่อยๆเรียนรู้ฝึกฝนไป แต่ช้ามากไม่ได้ เวลาของเรามีน้อย เรื่องที่อยากทำก็มีเยอะ